عشق است!

باز این ترانه ها را عشق است،

رخش سرخ باد ها را عشق است؛

عشق درگیر غروب درد است،

باز هم طلوع ما را عشق است.

آی از خانه زخم و گریه...

غربت بغض گشا را عشق است.

آی از آب و هوای بی عشق،

بادبان ناخدا را عشق است.

اهل بی مرزترین دریا باش؛

آی...اهل همه جا راعشق است.

از غزل باختگان می ترسم،

شعرهای بی هوا را عشق است.

ای قشنگ سازها،آوازها،

روزهای بی عزا را عشق است....

اصلا عاشق کیه؟معشوق  واقعی کیه؟

نظرتون واسم خیلی مهمه

    عصری تابستانی و هوايي که کم ديده ای

    گفتم:اين روزها دل خيلي بهانه تورامي گيرد،هوای ديدن تورا دارد

    گفت:مي دانم همه چيزبهانه ای است برای شانه به شانه،در حال وهواي با هم بودن،رفتن،نشستن،گريستن...

    گفتم:چراگريه؟رفتن ونشستن درست ! اماگريستن را نه! نمی خواهم!

    گفت:برای حرمت نگاه تو،نگاه ناگهان تو،برای دلِ دريا حرف نگفته

    گفتم:وبرای هرآنچه،هرآنچه که گفتم ونشنيدی!

    گفت:برای آنچه که خواستم و بودی،خواستی ونبودم،وبرای هرچه که نمی دانم!

    گفتم:درتمام اين همه سالها ،که همه ازيادش برده اند،تو تنها کسی هستی که هستي!

    گفت:در اين دلدل دلواپسی ،عزيز دل ،وقتي که تو هستی انگار همه هستندونيستند...

    شب،از آن شبها که در عمرت کم ديده ای

    دريا دريا ستاره

دوستم داشته باش!

بادها دلتنگ اند،دستها بیهوده،چشمها بی رنگ اند...

دوستم داشته باش!

شاخها می لرزند،برگها می سوزند،یادها می گندند...

باز شو تا پرواز،سبز باش از آواز،آشتی کن با رنگ،عشق بازی با ساز...

دوستم داشته باش!

سیب ها خشکیده،یاس ها پوسیده،شیر هم ترسیده...

دوستم داشته باش!

عطرها در راه اند، دوستت دارم ها...آه...چه کوتاه اند...

دوستت خواهم داشت،بیشتر از باران،گرم تر از لبخند...داغ چون تابستان.

دوستت خواهم داشت...

شادتر خواهم شد،ناب تر،روشن تر،بارور خواهم شد؛

دوستم داشته باش!

برگ را باور کن؛آفتابی تر شو،باغ را از بر کن...

دوستم داشته باش!

عطرها در راه اند، دوستت دارم ها...آه...چه کوتاه اند...

خواب دیدم در خواب،آب آبی تر بود؛روز پر سوز نبود؛زخم شرم آور بود.

خواب دیدم در تو،رود از تب می سوخت؛نور گیسو می بافت،باغچه گل می دوخت...

دوستم داشته باش!

عطرها در راه اند، دوستت دارم ها...آه...چه کوتاه اند...